Editing Բարձունք տանող արահետով (section)

==ՃԱՆԱՊԱՐՀՆԵՐԸ==

Քայլում եմ հաճախ` խոհերով լռին,<br>
Խոհերով լեցուն,<br>
Թե ո՞նց է լինում ճանապարհների վերջալուսվելը,<br>
Թե որտե՞ղ ծնվում,<br>
Որտե՞ղ վերջանում,<br>
Եվ ո՞նց է լինում,<br>
Որ չեն մոլորվում ճանապարհները:<br>

Քնում է քամի՜ն,<br>
Քնում աշխա՜րհը,<br>
Արև՜ն է քնում,<br>
Հոգնում են նույնիսկ<br>
Ու քնում անգամ հորիզոնները,<br>
Ոչ հոգնել գիտեն,<br>
Ոչ վերջ ու վախճան,<br>
Գնում են, գնում,<br>
Չեն քնում միայն ճանապարհները:<br>

...Արյո՜ւն է եղել,<br>
Հրդե՜հ,<br>
Կոտորա՜ծ,<br>
Մա՜հ,<br>
Ավե՜ր,<br>
Թալա՜ն:<br>
Հրդեհվել, վառվել ու ավերվել են հայոց դարերը,<br>
Ավերակներից հառնել են նորից փյունիկի նման<br>
Ու դարեր ապրել ճանապարհները:<br>

...Ծնվո՜ւմ են մեզ հետ,<br>
Մեր երազներով թև՜ առնում, թռչում,<br>
Քայլո՜ւմ են մեզ հետ,<br>
Երբ որ կանչում են լո՜ւրթ հեռուները,<br>
Մեզ հետ չե՜ ն... մեռնում,<br>
Ամեն նորի հետ ծնվում նորից-նոր,<br>
Նորի՜ց են ձգվում ճանապարհները...<br>

29.04.82, Մարտակերտ