Editing Երգարան (1956) (section)

===ԻՆՏԵՐՆԱՑԻՈՆԱԼ===

(<small>'''Կոմունիստական պարտիայի հիմնը'''</small>)
<poem>

Ելի՛ր, ում կյանքը անիծել է,
Ով ճորտ է, մերկ է և ստրուկ.
Արդեն վառվում են մեր սրտերը,
Արդեն կռվի ենք մենք ձգտում։
Այս հին աշխարհը կփորենք մենք
Մինչև հիմքերը, և հետո
Մեր նոր աշխարհը կշինենք մենք
Ուր ոչ ստրուկ կա, ոչ դժգոհ։

::Սա է վերջին կռիվը և պայքարը մեր մեծ,
::Ինտերնացիոնալը աշխարհը կըփրկե։

Ոչ ոք չի տա մեր փրկությունը,
Ոչ խենթ հերոսը, ոչ արքան,
Մենք պետք է մեր ազատությունը
Կռենք ձեռքով մեր սեփական։
Որպեսզի շուտ փշրենք մեր լուծը
Եվ ետ խլենք ողջ հողը մեր,
Խըփենք մուրճերը, տանք մեր ուժը,
Քանի երկաթը տաք է դեռ։

::Սա է վերջին կռիվը և պայքարը մեր մեծ,
::Ինտերնացիոնալը աշխարհը կըփրկե։

Լոկ մենք ճորտերս ու բանվորներս
Ունենք անխախտ մի իրավունք՝
Ասել, որ հողը մե՛րն է, մե՛րն է,
Կորչի հարուստը թող, տըզրուկ։
Եվ երբ պայթի մեծ փոթորիկը,
Եվ կուշտ շըները չքանան,
Նորից երկիրը և՛ երկինքը
Մերն են ու մերը կմնան։

::Սա է վերջին կռիվը և պայքարը մեր մեծ,
::Ինտերնացիոնալը աշխարհը կըփրկե։
</poem>

::::::::<FONT SIZE="-1">Խոսք՝ '''Է. Պոտյեի'''</FONT>
::::::::<FONT SIZE="-1">Երաժշտ.՝ '''Պ. Դեզայտերի'''</FONT>