Editing Ճաքած լռություն (section)

=ՊԱՊԻՍ ՀԵՔԻԱԹԸ=

Պապս սիրում էր հեքիաթներ պատմել, <br>
Հայրս չէր սիրում բնավ հեքիաթներ։ <br>
Իսկ երբ մեծացա՝ պապս էլ չկար, <br>
Ու ես մնացի հեքիաթի ծարավ... <br>

...Եվ եդեմական ծաղիկը ձեռքիս՝ <br>
Հեքիաթ-գրքերում լուռ թափառեցի։ <br>
Փնտրեցի անվերջ հավքին Հազարան, <br>
Որ տանեի իմ սիրած աղջկան։ <br>

Շրջեցի անհույս սև-մութ աշխարհում <br>,
Ուր գարուն էր միշտ ու միշտ... սև շորում։ <br>
Տեսա դևերին ես յոթգլխանի, <br>
Աղբյուրը փակող արնոտ վիշապին։ <br>

Ու հանդիպեցի երբ ծարավ մարդկանց՝ <br>
Խղճահարվեցի, խղճացի նրանց։ <br>
Փրկեցի աղբյուրն արնոտ վիշապից, <br>
Գարունն ազատվեց իր սև շղարշից։ <br>

Ու դեռ շատ երկար կթափառեի, <br>
Սակայն լույս աշխարհ պիտի դուրս գայի։ <br>
Եվ դուրս կգայի, իրոք, լույս աշխարհ, <br>
Եթե ճերմակին նստեի միայն։ <br>

Խոյերը խելառ դեռ կռվում էին, <br>
Երբ ընկա մի կերպ ճերմակի մեջքին... <br>
Ու... տուն հասա ես առանց հեքիաթի, <br>
Չգտած կորած հեքիաթն իմ պապի։ <br>