Editing Ճաքած լռություն (section)

=ՏԱՏՍ=

Տատս իր վերջին օրերն է ապրում, <br>
Տատս մահվան հետ արդեն հաշտվել է, <br>
Տեսնես մանկության օրե՞րն է հիշում, <br>
Թե՞ պատանության լույս գիշերները։ <br>

Կամ գուցե հո՞րն է նորից վերհիշում, <br>
Մորը չի հիշի, մայր չի տեսել նա, <br>
Գուցե եղբո՞րը, քրո՞ջն է հիշում, <br>
Որոնցից ոչ ոք այլևս չկա։ <br>

Թե՞ ամուսնուն է նորից վերհիշում, <br>
Բարի, մարդասեր այն Խաչունց Անդրին, <br>
Ով ազնիվ գործով հայրենի գյուղում <br>
Վաղուց է կերտել իր վեհ կիսանդրին։ <br>

Ու շշնջում է ծանոթ անուններ, <br>
Որոնք եղել են ու հիմա... չկան։ <br>
Շշնջում է լուռ, նախազգում նաև, <br>
Որ մահը շուտով իր դուռն էլ կգա։ <br>

...Տատս իր վերջին ժամերն է ապրում, <br>
Տատս աշխարհից պիտի հեռանա... <br>
Ես այդ կորուստը լուռ եմ տագնապում, <br>
Ես այդ կորստին ինչպե՞ս դիմանամ։ <br>

21.03.82, Մարտակերտ