Editing Մեկնութիւն Քերականի (section)

===[ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ]=== 
Նախ` զանունն ասաց, եւ ապա` զբայն, զի անունն էութիւն է, իսկ բայ` պատահումն: Եւ յառաջ է էութիւնն, քան զպատահումն: Եւ չասէ, թէ բայ մասն է բանի, զի անդ ի վերն ասաց, թէ բանի մասունք են ութ` անուն, բայ …. 
Եւ բայն «ասութիւն» ասի: 
Եւ զի՞ ասէ, թէ բայ է բառն: 
Բառն յերկու եւ յերեք վանգից գոյանայ. զաւ-րու-թիւն բառ է. բայց ասէ, թէ անհոլով <է>, այսինքն` անտապալ, անշուրջ: Զի զաւրու բայ է, եւ թէ զթիւնն դնես` հոլովի եւ բառ լինի: 
Եւ դարձեալ անհոլով ասաց, զի զատուսցէ յանուանէն, վասն զի անունն հոլովական է` Դաւ-իթ անուն է. դաւն բայ է` ընդունակ ամանակաց, դիմաց եւ թուոց: 
Երբ ասես, թէ գրեցի` զանցեալ ամանակն նշանակեաց եւ ընդունեցաւ, եւ զքո դէմդ եւ թիւ` մի, զի դու միայն գրեցիր: Եւ թէ ասես, թէ գրենք` ժամանակ զապառնւոյն ընդունեցաւ բանն, եւ դէմք` զքոյդ եւ զայլոց, թուով` բազումք, զի ասացեր գրենք: Եւ թէ եմք ասես` գրեմք, զներկայն ժամանակ նշանակեցեր: 
Եւ որ ասէ` «ներգործութիւն եւ կիր յարկացուսցէ»,- ներգործութիւն` տանջեմ, կիր` տանջիմ. «յարկացուսցէ», այսինքն` միշտ, հանապազ եւ զամէն` կամ գործ եւ կամ կիր յարկացուսցէ` «կեց[ու]ց[ա]նէ»: