Editing Մեկնութիւն Քերականի (section)

===[ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ]=== 
Զոր աւրինակ, որ մարդ անունն ի վերայ բոլոր տեսակին ասուի, նոյնպէս եւ դերանունս ի վերայ ամենայնի երթայ` եզականաց եւ երկուորականաց եւ յոքնականաց, մաւտաւորաց եւ հեռաւորաց, զի երբեմն զհեռաւորն յիշեմք` ասելով, թէ նա աստ էր, կարաւղ էր կատարել զայս իրքս, <բայց> չասաց, թէ ո՞վ. լուկ ասաց, թէ նա, ու այն դերանուն է: Եւ այս անուանն նմանութիւն է եւ յիրաւի ասի թեարնուն, զի զգոյութիւն բնութեանն ոչ ցուցանէ ասելն, թէ` նոցա, նոքա, նա, իմոյ, քոյոյ, նորա: Բայց զհոլովն այլ ուրեք չէ ի պարզել քան աստ, զի աւելի մասն դերանունութեանս յոլովականք են, որպէս` իմոյ, քոյոյ, նորայոյ, սորայոյ: Բայց եւ տիրանուն ասի դերանունս, այսինքն` ճշմարիտ անուն, զի ասեն այս հին է եւ մշտնջենաւոր` ես, դու, նա, նորա, նոցա, նոքա, քան զՄովսէս եւ զԱհարովն եւ զՊաւղոս եւ զՊետրոս կամ զՊղատոն եւ զՍոկրատ, զի սոքա յետոյ եդան եւ ոչ կան եւ մնան յաւիտեան. եւ ստոյգ անունն անժամանակ, անդէմ եւ անտեղի է, որպէս դերանունս ցուցանէ, զի միշտ էր եւ ոչ անկանի ի յէութիւն, զի ասելն` ես, դու, նա, նոքա, նոցա` գոյութիւնք են, եւ ոչ սոսկ անուն, որ այսաւր ասի եւ վաղիւ ոչ վախճանի, զի դրականք են, եւ ո՚չ` բնութեամբ. այլ աւրինակդ շատ է կրկնած: 
Իսկ սեռականն, որ ասէ` իմոյ, քոյ, նորա - զազգն ցուցանէ. իմոյ ազգին, քոյոյ ազգին, նորա ազգին կամ նախնեացն: 
Եւ տրականն «թղթական» կոչի. թուղթ է բերած ինձ, քեզ, նորա, կամ թէ` Ետ արքայ զայս ինչ` ինձ, քեզ, նմա: 
Առաքականն` ինեւ, քեւ, նովաւ: Ինեւ երթայ այս անուն, քեւ երթայ: 
Հայցականն` զիս առաքէ յայն բան, զքեզ առաքէ, զնա առաքէ: 
Հոշականն «կոչնական» թարգմանի, որպէս ասէ` դո՚ւ, այսինքն` ե՚կ, կամ` Դո՚ւ կոչեա զայս անուն, Դո՚ւ կոչեցեր զիս: