Editing Մեկնութիւն Քերականի (section)

===[ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ]=== 
Ապաշնորհենին «ապաշնորհն» է. մարդ լինի «անհեթեթ», «փցուն», «անշնորհք», «լիրբ», «դժմիտ», «խոժոռամիտ», «ձառադէմ», «լրբադէմ», «ապաժաման» անժամ գաս: 
Իսկ աւաղականն` ուհ, ուխ, վախ, խայ. ցեղացեղ <լինի> ըստ լեզուաց եւ ըստ իւր բառին աւաղէ, երբ տեսանէ զոք ի վշտի եւ ի ցաւս խիստս: 
Եւ եղկական է, երբ բաւթ լսէ իւր պակասութեան եւ զինքն վայ եւ եղուկ ասէ: 
Իսկ հրաշականն` որ ասէ «պաքսական», եւ ասեն, թէ «դարբնական» ասի, զի ի հրաշապէս եւ յուժգին հարկանելն եւ ի բախելն ի վերայ սայլին ուռամբն պիտի որ շատ շունչ կլանէ եւ ի դուրս բերէ շատ եւ թանձր շունչ եւ զհետին անհեթեթ բան ասէ` ջէք ասէ, բէք ասէ, ջէք բէք, որ զբերանն յիրեար բերէ ջէքն` էջք, եւ բէքն` պայքար: 
Իսկ հենգնականն «արհամարհանք» է` երբ տեսանես, որ մարդ սուտ ի պարծել լինի եւ կամ իւր մեծ եւ փառաւոր թուի, նա դու ծաղր առնելով ասես` «Ուհ, ահ, է, ի՞նչ քաջ ես, եւ ո՞վ է քո ընկերն»: 
Իսկ ուրացութեանն` որ ուրանայ զվնասն, զոր գործեալ լինի, եւ կամ ապերախտ լինի առ իւր երախտաւորն եւ ասէ` «Ոչինչ ես արարեալ ինձ բարի, ոչ, ոչ իւիք»: