Editing Մեկնութիւն Քերականի (section)

===[ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ]=== 
Շաղկապս` որ ի վերջէ դասեցաւ. գիտելի է, զի ոչ ամենայն ի վերջէ դասեալքն պատուական են, եւ ոչ բնաւ` անարգ, զի ահա կառավարն ի վերջէ մտանէ, եւ առաջոյն նստի ո՚չ վասն պատուոյ, այլ զի տեղին զայն պահանջէ: Նոյնպէս եւ շաղկապս ո՚չ պատուոյ աղագաւ աստ եդաւ, այլ զի նախ այլեւայլ իրք հաւաքել արժան է, եւ ապա` կապել: Նախ ամենայն մասունք քերականիս, եւ ապա` շաղկապ. զի կապն միոյ իրի ոչ լինի եւ ոչ ասի. վասն որոյ ասէ` «շաղկապ է, որ կապէ զտրամախոհութիւնն ոճով»: Տրամախոհութիւնն իմաստքն եւ բանին միտքն է, զոր շաղկապն կա՚մ յառաջքն մեկնէ, կա՚մ ի վերջքն ոճով, իբր թէ ասես «Գնամք ի Հռովմ ես եւ դու»,- եւ զմեկնութեանն փեռեկումն յայտնէ, այսինքն` զբանն տարածանէ, որ մեկնութիւնն չթաքչի: 
Բարւոք դաս կալաւ շաղկապս ի յայսմ տեղւոջ, զի յառաջ` նիւթ, եւ ապա` կապ, այսպէս, նախ` անուն եւ բայ եւ այլն, եւ ապա` շաղկապս: 
Եւ «շաղկապ» ասի ի շաղղելոյ իմն եւ միաւորելոյ եւ կապելոյ ի կարգի զբառն ընդ բառն եւ զմիտս ընդ միտս, զի զմեկնութիւն բանին յայտնեսցէ, եւ ոչ զայն մեկնութիւնն` որ մեծապէս լուծմանց է կարաւտ, այլ զսովորական խաւսից, եւ բառն ի սմա որպէս սեռ իմանի: 
Իսկ ջոկամանդ անհուն իմն է ըստ երկուց աւրինակաց. կա՚մ որ ի սկզբանէ աշխարհի լիեալ են իրք մինչեւ ցայժմ ի մէջ առնուցուս` վերաբերելով եւ ջոկջոկ ամանես ի լսաւղսն, եւ կա՚մ` ի քէն ինչ մտածելով խորինս բաներ ամանես ի քեզ եւ ի պատեհ տեղւոջ յառաջ բերես: 
Եւ է դարձեալ ջոկամանս միաբանութիւն առ իրեարս առաջի արկեալ դիմացն` որպէս աւրինակդ ցուցանէ: 
Ասի շաղկապդ եւ «ոգի», զի զկապն դնելով կենդանացնէ զբանն եւ շունչ եւ ոգի կլանէ ինքն ի յասելն, որպէս` ես, դու բաժանած բանք են. իսկ ես եւ դու` միաւորեաց եւ-ն: 
Իսկ անջատականն ընդդէմ սմին զդէմսն որոշէ, այլ զմիտսն ոչ բաժանէ, որպէս թէ` առնեմ, արա, եւ չկապես ընդ գործն` թէ զայս իրքս արա: