Editing Ճաքած լռություն (section)

=ՀԱՅՈՑ ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԴԱՍԻՆ=

Թափո՛րն է քայլում նեղլիկ փողոցով <br> 
Ու քայլում եմ ես այդ թափորի մեջ՝ <br> 
Հետևում թողած... դիակներ անթիվ։ <br> 

...Ունկերիս մեջ դեռ զնգում է զիլ-զանգ <br> 
Կանչը գուժկանի. <br> 
- Հալիձորն ընկա՜վ... Հասի՜ր, Մխիթա՛ր... <br> 
- Հալիձորն ընկա՞վ... <br> 
- Չընկա՛վ։ Ծախեցի՜ն... <br> 

Թափո՛րն է քայլում լռած փողոցով, <br> 
Հետևում՝ ավե՛ր, մահ ու տարաժա՛մ։ <br> 
Խարույկի միջից չեն լսվում ճիչեր։ <br> 
Խարույկից առաջ՝ <br> 
Ողջախոհության խորհուրդն է խորին. <br> 
- Մեզ ների՜ր, եթե կարող ես, խանո՛ւմ... <br> 
- Հասի՜ր, Մխիթա՛ր... <br> 

Լուռ է փողոցը,  <br> 
Լռին քայլում է փողոցը հոգնած, <br> 
Գնում է հեռու, <br> 
Գնում է՝ հասնի Սաթենկան դատին։ <br> 
- Հասի՜ր, Մխիթա՛ր... <br> 

- Դու մեզ զորավիգ չեղար, հա՞, Սո՛ւրբ Խաչ,- <br> 
Պատին է զարկվում թասը գազազած։ <br> 
Թափո՛րն է քայլում <br> 
Տխո՜ւր ու հոգնա՛ծ... <br> 

Ողբա՛, Բարխուդա՛ր, դու քո բախտը սև՝  <br> 
Դավաճան որդի սնելու համար, <br> 
Որդի, որ երբեք Գոհա՛ր չդառավ... <br> 
- Հալիձորն ընկա՜վ... <br> 

Թափո՛րն է քայլում... <br> 
- Թե Սյունիքն, Արցախն առնի օսմանլուն՝ <br> 
Կտիրի և ողջ աշխարհին հայոց... <br> 
Կտիրի՜։ Բա ո՞նց... <br> 
- Հասի՜ր, Մխիթա՛ր... <br> 

...Մահվա՛ն թափորն է քայլում փողոցով։