Editing Երգարան (1956) (section)

===ԱՇԽԱՐՀՈՒՄԸՍ ԱԽ ՉԻՄ ՔԱՇԻ===
<poem>

Աշխարհումս ախ չիմ քաշի, քանի վուր ջան իս ինձ ամա.
Անմահական ջըրով լիքըն օսկե փընջան իս ինձ ամա.
Նըստիմ, վըրես շըվաք անիս, զարբաբ վըրան իս ինձ ամա.
Սուչս իմացի՛, էնենց սպանե, սուլթան ու խան իս ինձ ամա։

Մեչկըդ սալբու չինարի պես, ռանգըդ փըռանգի ատլաս է,
Լիզուդ շաքար, պռոշըդ ղանդ, ակռեքըդ մարքրիտ, ալմաս է,
Օսկու մեչըն մինա արած աչկիրըդ ակնակապ թաս է,
Պատվական անգին ջավայիր, լալ Բադեշխան իս ինձ ամա։

Յիս էն դարդին վո՞ւնց դիմանամ, մա՞գամ սիրտըս ունիմ քարած,
Արտասունքըս արին շինեցիր, խիլքըս գըլխես ունիմ տարած.
Նուբար իս նուր բաղչի մեչըն, բոլորքըդ վարթով չափարած.
Վըրեդ շուռ գամ բըլբուլի պես, սիրով սեյրան իս ինձ ամա։

Քու էշխըն ինձի մաստ արավ, յիս զարթուն իմ, սիրտըս է քընած.
Աշխարս աշխարով կըշտացավ, իմ սիրտըս քիզնից սով մնաց.
Յար, քիզ ինչո՞վ թարիփ անիմ, աշխարհումըս բան չըմնաց,
Կրակե ծովեմեն դուրս էկած՝ ռաշ ջեյրան իս ինձ ամա։

Ի՞նչ կո՛ւլի, մեկ հիդըս խոսիս, թե վուր Սայաթ-Նովու յար իս.
Շուխկըդ աշխարըս բըռնիլ է, արեգակի դեմըն փարիս.
Հուտով՝ հիլ, միխակ, դարչին, վարթ, մանուշակ, սուսանբար իս,
Կարմրագուն դաշտի ծաղիկ, հովտաց շուշան իս ինձ ամա։
</poem>

::::::::<FONT SIZE="-1">'''Սայաթ-Նովա'''</FONT>