Editing Երգարան (1956) (section)

===ՄԵ ԽՈՍԿ ՈՒՆԻՄ===
<poem>

Մե խոսկ ունիմ իլթիմագով, անգաճ արա՛, ո՜վ աչկի լուս.
Սըրտումըս ինֆիզար ունիմ, քու տիսըն բարով, աչկի լուս,
Աջա՞բ, քիզ ի՞նչ գեթ իմ արի, կենում իս խըռով, աչկի լուս.
Աշխարըս աշխարով կըշտացավ. իս քիզանից սով, աչկի լուս։

Մագա՞մ օչ ով յար չէ՛ սիրի, էս ի՞նչ արիր, էս ի՞նչ բան ա,
Էշխեմեդ ջունուն իմ էլի, ման իմ գալի յանա-յանա.
Էս դարդեն օչ ով չըքաշե, վուր մե դանգին չի՛ դիմանա,
Սիրտըս լուրի պես խորվեցիր, էշխիդ կըրակով, աչկի լուս։

Դոստիրըս դուշման շինեցիր, յադերուն ի՞նչպես դոստ անիմ.
Անցկացած օրըս չիմ տեսնում, քանի գուզե վուր ղաստ անիմ,
Աստված վըկա, խիստ դըժվար է, գըլուխըս ինչպես դուս տանիմ,
Յիս մե փուքըր նավի նըման, քու էշխեն է ծով, աչկի լուս։

Գո՛ւզիմ, բերանըս բաց անիմ, գովքըդ ասիմ թարիփի պես.
Տաս տարի է, ման իմ գալիս փադիշահի շարիփի պես,
Օխտըն տարի էլ ման գուքամ սազըն ձեռիս Ղարիբի պես.
Բութա Շահսանամըս դուն իս, էլ չունիմ օչ ով, աչկի լուս։

Թեգուզ հազար դարդ ունենամ, յիս սըրտումըս ա՜հ չիմ ասի,
Իմ հուքմի հեքիմըն դուն իս, յիս էլ ուրիշ Շահ չի՛մ ասի.
Սայաթ-Նովեն ասաց. զա՛լում, յիս էն մահին մահ չի՛մ ասի,
Հենչաք ըլի՝ դուն վըրես լաս, մազըդ շաղ տալով, աչկի լուս։
</poem>

::::::::<FONT SIZE="-1">'''Սայաթ-Նովա'''</FONT>