Editing Բարձունք տանող արահետով (section)

==ՎՐԱՍՏԱՆՈՒՄ==

Ողջո՜ւյն, ողջո՜ւյն, գամարջոբա, ամխանագո Վրաստան,<br>
Արցախական իմ լեռներից հյուր եմ եկել ես հիմա:<br>

Եկել եմ, որ եղբայրության երգեր հյուսենք միասին,<br>
Իրար պատմենք հույզերը մեր, իրար պատմենք մեր մասին:<br>

Եկել եմ, որ շրջեմ նորից հին Թիֆլիսի թաղերով,<br>
Սայաթ-Նովի խաղով լցված` շրջեմ սիրո բաղերով:<br>

Հրաշք լիներ, ծնվեր նորից մեր երգերի մեծ արքան,<br>
Վերածնված իր Թիֆլիսով, Երևանով հիանար:<br>

Եվ հյուսեր իր նոր երգերը ճշմարտության ու լույսի,<br>
Ի հակադիր իր այն դարի մութուլուսի, մշուշի:<br>

Հրաշք լիներ` Աբովյանի Աղասուն ես տեսնեի,<br>
Ու նրա հետ «Վերքի...» դիմաց մեր նոր «Երգը...» հյուսեի:<br>

Հանդիպեի մեր Գաբրիել Սունդուկյանին հանճարեղ,<br>
(Ո՜նց կուզեի Պեպոյի հետ մի օր սրտանց զրուցել):<br>

Սրտի դողով, բայց մեծ հույսով մտնեի ես Վերնատուն,<br>
Հանդիպեի Լևոն Շանթին, Թումանյանին մեծանուն:<br>

Իսահակյանն ու Դեմիրճյանն ինձ կյանքի մեծ դաս տային,<br>
Ու մնայի նրանց դասին` ես` մշտական ունկնդիր:<br>

Հրաշք լիներ ու շրջելիս փողոցներով Թիֆլիսի,<br>
Դեմս ելներ Շիրվանզադեն` իր հայացքով արծվենի:<br>

Դեմս ելներ Մարզպետունին` Մուրացանին թևանցուկ,<br>
Ողջունեի` լուռ թախծելով նրա մահը վաղանցուկ:<br>

Հրաշք լիներ ու շրջելով Հավլաբարի թաղում հին,<br>
Զրուցեի «նեղ օրերից»՝ Նար-Դոսի հետ մտերիմ:<br>

Ամխանագո՜ Սաքարթվելո, իմ սրտակի՜ց, իմ եղբա՜յր,<br>
Քո Ակակի Ծերեթելին ապրում է իմ սրտում հար:<br>

Միշտ հիշում եմ ես կարոտով և անկաշառ սիրով հին`<br>
Ռուսթավելուն, Տաբիձեին, Դումբաձեին, Մորիսին...<br>

Արցախական իմ աշխարհից հյուր եմ եկել ահա ես,<br>
Որ պատմեմ քեզ իմ երազը, սիրող սիրտս բացեմ քեզ:<br>

Եկել եմ, որ ապրեմ նորից քո նոր օրով, նոր կյանքով,<br>
Ձուլվեմ քեզ հետ, քո աշխարհին` քո ծիծաղով, քո ծափով:<br>

Ու մեր այս նոր հանդիպմանը` որպես նվեր, բարի իղձ`<br>
Ընդունիր իմ այս տողերը քո սոմեխի եղբորից...<br>

19.05.82, Թբիլիսի