Editing Խմբերգեր «Վէմ»֊ից (section)

==8==
<poem>
՜Օ, Հայր, մենք ողջունում ենք քո խօսքերը։
Եւ մենք քաջալերւում ենք ապագայի համար՝
Յիշելով անցեալը։

Հեթանոսները մօտեցել են քո թողած ժառանգութեանը
Եւ պղծել են քո տաճարը։

Ո՞վ է նա, որ եկել է Եդեմից։

Նա մենակ է աշխատեցրել գինու ճմլիչը։

Եկաւ մէկը, որը խօսեց Երուսաղէմի ամօթանքի
Եւ սուրբ վայրերի ապականման մասին.
Ճգնաւոր Պետրոսը՝ խարազանիչ բառերով ։
Իսկ նրա ունկնդիրների մէջ կային
մի քանի բարի մարդիկ,
Շատերը, որոնք չար էին,
Եւ մեծամասնութիւնը,  որոնք ոչ բարի էին, ոչ էլ չար,
բոլոր մարդկանց նման բոլոր տեղերում։

Ոմանք գնացին՝ փառքի սիրուց,
Ոմանք գնացին, որովհետեւ անհանգիստ էին ու հետաքրքրասէր,
Ոմանք ագահ էին ու խանդոտ։
Շատերը թողեցին իրենց մարմինները Սիրիայի ուրուրներին
Կամ ցիրուցան եղան ծովում՝ ճանապարհի երկայնքով։
Շատերը թողեցին իրենց հոգիները Սիրիայում,
Ապրելով՝ անբարոյականութեան մէջ ընկղմուած։
Շատերը վերադարձան բոլորովին կործանուած,
Հիւանդ ու աղքատ, դիմաւորուելով տան շէմին,
իրենց տան տէր դարձած օտարականի կողմից.
Եկան տուն՝ խելագարուած Արեւելքի արեւից
Եւ Սիրիայի եօթ մահացու մեղքերից։

Բայց մեր Թագաւորը յաջողել է Ակրէում։
Եւ չնայած ամբողջ անպատւութեանը,
Ջարդած արժէքներին, ջարդած կեանքերին,
Ջարդած հաւատին այս կամ այն տեղում,
Մնացել էր մի բան, որը աւելի կարեւոր է քան
Ձմռան երեկոներին ծերունիների պատմած հեքիաթները։
Դա միայն կարելի է վերագրել հաւատին։
Մի քանիսի ամբողջական հաւատը,
Շատերի մասնակի հաւատը,
Ոչ թէ ագահութիւնը, անբարոյականութիւնը, դաւաճանութիւնը,
Նախանձը, ծուլութիւնը, շատակերութիւնը, խանդը, հպարտութիւնը.
Սրանցով չեղան խաչակրաց արշաւանքները,
Այլ, սրանցով խորտակուեցին։
Յիշէ´ք, որ հաւատը մարդկանց քաշեց իրենց տնից՝
Թափառող քարոզչի կոչով։
Մեր ժամանակաշրջանը չափաւոր պարկեշտութեան
Եւ չափաւոր անբարոյականութեան ժամանակաշրջան է,
Երբ մարդիկ չեն հրաժարուի Խաչից,
Որովհետեւ նրանք երբեք չեն ստանձնի դա։
Բայց եւ այնպէս, ոչինչ անհնարին չէ
Հաւատի ու համոզմունքի տէր մարդկանց համար։
Ուրեմն կատարելագործենք մեր կամքը։
՜Ո՜վ, Աստուած, օգնիր մեզ։
</poem>